Gæti grátið...

.. eða í það minnsta felt nokkur tár. Ég er búin að safna að mér dágóðu safni af digital skrappdóti og setja á flakkarann minn og hafði lika vistað allar siðurnar sem ég hef verið að gera síðustu vikur á honum. Í gær var ég eitthvað að selflytja tölvuna og flakkarann á milli borða og BÚMM flakkarinn datt í gólfið. Mátti ekki vera að því að pæla neitt í því akkúrat þá, en setti hann svo í samband í gærkveldi og UHHHHH ekkert gerðist. Talvan bara fann ekki flakkarann. Þá var að kalla á tölvuséníið mitt sem alltaf getur lagað allt fyrir mig sem mér tekst að klúðra en viti menn hann gat ekki gert neitt, diskurinn bara ónýtur, handónýtur og ekki hægt að laga. Fékk að heyra að maður ætti ekki að henda svona diskum í gólfið, það færi ekki vel með þá, hummm ég vissi það ekki, hafði alltaf hent honum í gólfið nokkrum sinnum á dag. ARG í GARG.

Mér til mikils happs og það sem kom til þess að tár mín urðu ekki mjög mörg var að ég var ný búin að afrita næstum allt eða um 90% af öllum digital kittunum mínum yfir á tölvu vinkonu minnar, öllu nema Template safninum mínu sem ég verð trúlega að fara í að safna aftur, gæti þó verið að þau leyndust á tölvu hjá annarri vinkonu minni. Þökk sé Lilju digital séní og hennar bloggi þá get ég nálgst því sem ég var búin að safna þaðan aftur. Fékk svo nýjan flakkara í dag með þeim skilyrðum að ég mætti ekki henda honum í gólfið og yrði að fara vel með hann. ÚFF ætli maður verði ekki að reyna standast þá freisn að henda þessum í gólfið eins og hinum. Er komin með vinkonuflakkarann í hendurnar og nú er bara að copera yfir aftur og endurgera nokkrar síður.

Eins og ég var búin að sjá að tölvuskrappið væri á margan hátt þægilegra en pappirsskrappið þá gleymdi ég að taka inn í dæmið að maður gæti átt það á hættu að missa út alla sina vinnu við eitt svona slys. Pappírsíðurnar hverfa ekki svona, en maður getur jú eyðilagt þær á annan hátt.